روزْگار خوشی داشتیم ، ساز دلمان کوک بود
اندر دل ما غصه معدود تک و توک بود
بر روی لبان لبخند راستین و حقیقی بود
شادیِ درونِ ما شادیِ عمیقی بود
هر کوچه خیابانی از نغمه ی عشق پر بود
بد یمنی این ایام دورِ از تصور بود
حال ماییم و این احوال ، درگیر غمی بسیار
ما را که طلسم کردست جادو شده ایم انگار
نیست رد و نشانی از آن شادیِ بی پایاب
روی خوش دنیا را میبینیم ولی در خواب
ما را چه شدست دیگر از زندگی دلسردیم
باز هم به همان روزها ای کاش که برگردیم