ما از دل شب می‌آییم با قدم‌های محکم، بی‌تردید سالها رنج، سالها درد اما فردای امید نزدیک است این خاک، خانه‌ ماست دست، در دست، شانه به شانه برای زندگی، برای امید برای ایران، دوباره

ایران! ایران! خانه‌ی ما، جانِ ما با هم، یک صدا تا آزادی، تا فردا ایران! ایران! با امید و با غرور این شبِ تار سحر می‌شود با نور

برای چه می‌رویم؟ برای زندگی! برای چه می‌میریم؟ برای آزادی! نه ترس، نه تفرقه فقط راه روشنِ ما ایرانِ آزاد از دلِ ما برمی‌خیزد

ایران! ایران! با هم، بی‌هراس تا کرامت تا آزادی تا آخرین گام ایران! ایران! این صدا خاموش نیست ما می‌مانیم، می‌سازیم این وطن هنوز، زنده است