شب فراق، که داند که تا سحر چندست؟

مگر کسی که به زندانِ عشق در بندست

پیام من که رساند به یار مهرگسل؟

که برشکستی و مارا هنوز پیوندست

فک نمی‌کردم بخوره خجنرت به من

تو که ملاحظه میکردی هی نشکنه دلم

آخه فراموشم نمیشی به خاطر قسم

نمیدونی چقدر پاره و خستم

دنبال توجهت عالمو گشتم

اصن همین الان بارمو بستم. میرم

بخدا باور کن مردنه قصدم

گلوله نمی‌خواد فقط کافیه خندت

محتاجم حتی به این دیدنو رفتن

درست نمیشه آخه جنگیدمو رفتم

تو که خوب می‌دونی چیارو فهمیدمو رفتم

چیکار کردی الان بطری دستم

بیس چاری میخورمو می‌ریزه اشکم

مثل شب که میزنه روی برگا شبنم

هرشب به یادت باریدم من

هی از خودم پرسیدم چیکار کردم

ینی اینه حقم

آه بازم سردرد

کلافم کرد

بم گفت نمی‌خوامت خلاصم کرد

چرا دارم سردرد

این پیک آخریه خرابم کرد

شب فراق، که داند که تا سحر چندست؟

مگر کسی که به زندانِ عشق در بندست

پیام من که رساند به یار مهرگسل؟

که برشکستی و مارا هنوز پیوندست