هوا ابری و حال من ناخوشه
نمیدونم از چی بگم با دلم
کدوم جاده رو راهِ رفتن کنم
به امید گم کردن مشکلم
بغل میکنم بغضمو بی صدا
فقط سقف دلتنگیا میچکه
تو پیچ خم ندبه ها گم میشم
واسه من حواسی نمیمونه که
منو قلب خستم پر از انتظاریم
بگو کی میتابی تا کمتر بباریم
طلوع ستارت کدوم کهکشونه
که تو چشم دنیا نداره نشونه نداره نشونه
غم شنبه هامو رها میکنم
دلم واسه جمعه هوایی میشه
ولی ساعتاش رد میشن بی سحر
دوباره همون بیوفایی میشه
چه تلخه همیشه هوا ابری
واسه حال رنگین کمون ها بده
پُر از بغض و آهِ صدای زمین
هوای دل آسمون ها بده
منو قلب خستم پر از انتظاریم
بگو کی میتابی تا کمتر بباریم
طلوع ستارت کدوم کهکشونه
که تو چشم دنیا نداره نشونه نداره نشونه