پرم از هوای تو میپیچه توی سرم صدای تو نمیزارن بگذرم چشای تو میخوام آروم بگیرم کنارتو پرم از هوای تو میگذرن شبام به انتظار تو چشامو میبندم باز به یاد تو شاید تو خوابم بیام کنار تو

هوایی شد دوباره چشام خورد به عکسای تو دوباره تنگ شده دل برای تو غرق شدم تو دریای فکرای تو هوایی شد دل من تا که شنید صدای تو هنوزم می‌تپه دل برای تو با این که خسته شد از کارای تو تاثیرت رو شقیقه منه ببین سفید شده از کارات میدونی چندوقته دلتنگتم میدونی چندبار مردم برات میدونی چندوقته قدم نزدم چون که عادت کردم باهات بگردم این شهر شلوغ و حتی نباشی میمونم به باهات من که گفتم میمونم به پات من که گفتم میمیرم برات من که بالام و قیچی کردم هروقت زخمی بودن پرات من که گفتم دنیام یه طرف یه طرف دیگه میشن چشات ته احساس من چیشد خودت ببین اینم از کارات

هوامی تو تو بیا یکم بده نفس به من آخر قصمه تو برس به من بیا که تنگ شده این قفس به من دوامی تو تو مسکنی واسه دردای من نتونستم جاتو به کسی بدم بیا که تمومه طاقت دلم

پرم از دلتنگی دلتنگی بدترین قسمت شبهاست باید بمونی تنها تنهایی آخر همه ی عشقاست ازش داری توقع و توقع دلیل تنهایی آدماست قلبت براش میکوبه و میکوبتت کسی که تموم دنیاست زندگیتو ریختی پاشو پاشو کشید از زندگیت بیرون کسی که با ویرونیش ویرون میشی نمیدونه کجایی بی اون کسی که خراب کرده دنیاتو دنیاته هنوزم اون چشماش کسی که هرچقدرم زد زخم زخمت خوب میشه با حرفاش

هوایی شد دوباره چشام خورد به عکسای تو دوباره تنگ شده دل برای تو غرق شدم تو دریای فکرای تو هوایی شد دل من تا که شنید صدای تو هنوزم می‌تپه دل برای تو با این که خسته شد از کارای تو