منه با دنیا سرِ لج منه ناباور ‌به عشقُ

تو به راه آوردی آخر تو‌ دادی بم درد عشقُ…

مثه نوری توو شبامُ تو دیدی تاریکیامُ

من دارم با تو‌ میبینم از الان تا پیریامُ…

عمرمُ قبل تو یادم رفته یحور لنگتم انگار آدم قحطه

نباشی بی تو دنیا با من قهره

میشه این زندگی دل به خوات پیشتم حتی توو اشتبات

توو این جماعتِ حزب باد تو پناهمی، من تکیه گات…

هرچقد میدویی باز دیره عمرمون عین باد میره

این تنِ تَش که به خاک میره نباشی زندگیم به باد میره…