محبوب من! بعد از تو گیجم، بی‌قرارم، خالی‌ام، منگم

بر داربستی از "چه خواهد شد" "چه خواهم کرد" آونگم

سازی غریبم من که در هر پرده ام، هر زخمه بنوازد

لحن همایون تو می‌آید برون از ضرب و آهنگم

محبوب من

محبوب من

محبوب من

محبوب من

تو جرأت رو کردن خود را به من بخشیده‌ای، ورنه

آیینه‌ای پنهان درون خویشتن از وحشت سنگم

صلح است عشق اما اگر پای تو روزی در میان باشد

با چنگ و با دندان برای حفظ تو با هر که می‌جنگم