این پاییزمونه، انقد سرده انگار زمستونه
این پاییزمونه، یه خونه ی خالی این حقّمونه
این حقّمونه، که بارون زخمامونو می سوزونه
این حقّمونه، یه قلب زخمی یه بغض بی شونه

تو کوچه ها حیرون، هی بغضو هی بارون
همبندو هم زندون، این پاییزمونه
هی مشتو هی دیوار، هی نخ به نخ سیگار
من قلبمو کشتم، هر شب تو این خونه

هی دود و هی سرفه، این درد تو سینم
پاییز و از تو، جز غم نمی بینم، جز غم نمی بینم
سد غرور من، از غصه سرریزه
لعنت به پاییزو اشکی که میریزه، اشکی که میریزه

مردم زیر این آوار، هر شب تو این خونه
من قلبمو کشتم، هر شب تو این خونه

تو کوچه ها حیرون، هی بغضو هی بارون
همبندو هم زندون، این پاییزمونه
هی مشتو هی دیوار، هی نخ به نخ سیگار
من قلبمو کشتم، هر شب تو این خونه

هی دود و هی سرفه، این درد تو سینم
پاییز و از تو، جز غم نمی بینم، جز غم نمی بینم
سد غرور من، از غصه سرریزه
لعنت به پاییزو اشکی که میریزه، اشکی که میریزه

وسط اشکامم، به خودم می خندم
نمیدونم حتا با خودم چند چندم،
با خودم چند چندم

هی دود و هی سرفه، این درد تو سینم
پاییز و از تو، جز غم نمی بینم، جز غم نمی بینم
سد غرور من، از غصه سرریزه
لعنت به پاییزو اشکی که میریزه، اشکی که میریزه

وسط اشکامم، به خودم می خندم
نمیدونم حتا، با خودم چند چندم...